Wystawa „BARWY NIEZWYCIĘŻONE” autorstwa Fundacji Znaki Pamięci w Warszawie – ZAPRASZAMY SERDECZNIE !
W kończącym się miesiącu wspomnieniowym oraz roku 80 rocznicy zmagań polskich żołnierzy na frontach zachodniej Europy serdecznie zapraszamy do obejrzenia wystawy Fundacji Znaki Pamięci pt. „Barwy Niezwyciężone” w:
▶ Przystanku Historia IPN –
ul. Marszałkowska 21/25 w Warszawie
w dniach 21-30.11.2024 r.
oraz
▶ Centralnym Przystanku Historia IPN
ul. Marszałkowska 107
w dniach 02-31.12.2024 r.
❗❗❗ Serdecznie zapraszamy do odwiedzenia wystawy, a także udziału w towarzyszącym jej wernisażu w dniu 29.11.2024 r. (piątek) godz. 17.30 w Przystanku Historia, ul. Marszałkowska 21/25 w Warszawie ❗❗
W 80 rocznicę największej bitwy 2 Korpusu Polskiego – bitwy o Monte Cassino – ale również innych, mniej znanych bitew kampanii włoskiej 2 Korpusu Polskiego, wystawa autorstwa zespołu naszej Fundacji ukazuje niezwykły wymiar tragicznej drogi, jaką mieszkańcy dawnych Kresów Wschodnich II RP przeszli w walce o niepodległość naszego Kraju w latach II wojny światowej. Przedstawia dowody przywiązania Polaków na wygnaniu do narodowych symboli. Mimo, że nękani represjami, więzieniami, mimo swojego tragicznego położenia w ZSRR, a następnie wieloletniej tułaczki, nie tylko nie przestali nigdy myśleć o zbrojnej walce o Ojczyznę, ale zdolni byli także w trakcie szlaku bojowego do utrzymania swojego życia duchowego i patriotycznego. W drodze do wolności towarzyszyły im i podtrzymywały na duchu polskie symbole narodowe traktowane przez nich jak relikwie i świadczące o niezłomnej postawie patriotycznej. A dotyczy to zarówno żołnierzy 2 Korpusu, jak i towarzyszącej mu ludności cywilnej, rodzin, kobiet i dzieci. Ich ślady znajdujemy w korespondencji, pamiętnikach i wspomnieniach tułaczy. Powstały na trasie ich i ich rodzin tułaczej wędrówki – na szlaku bojowym w Azji, na Bliskim Wschodzie, we Włoszech, ale też w obozach dla polskich uchodźców w Afryce, Indiach czy Nowej Zelandii, a następnie na przymusowej emigracji.
Wystawa Fundacji Znaki Pamięci podejmuje się prezentacji losów żołnierzy 2 Korpusu Polskiego i ich rodzin i bliskich – w dużej mierze dawnych mieszkańców Kresów Wschodnich, którzy wypędzeni ze swych domów, poprzez deportacje i upodlenie, głód, a następnie nadzieję i oczekiwanie, dzięki bezprzykładnej sile charakteru, woli przetrwania, a przede wszystkim dzięki bezkompromisowej postawie patriotycznej, dotarli do punków zbornych i doczekali ewakuacji ze Związku Sowieckiego. Opuszczali go już nie jako pozbawieni praw obywatele trzeciej kategorii, a jako członkowie regularnej formacji wojskowej wyruszającej na swój szlak bojowy. Na zachowanych zdjęciach i dokumentach dostrzec można siłę ducha ludzi, którzy z gromady wygnańców i tułaczy stali się w przeciągu dwóch lat odnoszącą zwycięstwa formacją wojskową. W ich drodze, ich szlaku bojowym towarzyszyły im zawsze biało-czerwone barwy oraz polskie godło, chętnie przez nich uwieczniane w pamiątkowych wpisach, korespondencji, muralach, obrazach, a nawet pomnikach budowanych przez nich i ich rodziny na tułaczym szlaku.
Projekt został dofinansowany ze środków Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.
